Suusje's belevenissen

Verdriet en opluchting

2011-01-27T20:38:38+01:00

Daar ben ik eindelijk weer, eindelijk tijd en vooral ook zin om wat te posten. Maar er is zoveel gebeurd, dat ik het allemaal even moest verwerken.

Mams heeft 3 dagen nog op de IC gelegen. Daarna mocht ze eindelijk naar de afdeling. Daar heeft ze nog dik 4,5 week gelegen. In de eerste weken kon ze niets, mocht ze niets, en wilde ze eigenlijk ook niet veel.
Langzaamaan mocht ze eten en ze had ook wel trek. Veel snoepen tussendoor (chips, ijs, kroket, frikandel… ) Eindelijk mocht ze normaal eten, maar dat deed ze niet zo goed. Ze kreeg vitamines en proteïnen en daardoor had ze eigenlijk niet zo’n honger meer tijdens etenstijd.
Tussendoor kreeg ze ook nog steeds koorts, een hoge bloeddruk en hartritmestoornissen. De eerste twee waren vanwege haar wond, bleek een lichte infectie in te zitten, en niet goed te genezen (dat was met de wond nav de borstkanker toen ook).
De hartritmestoornissen komen door de grote klap die het lichaam heeft gehad.

Uiteindelijk hebben mijn ouders 12 januari een gesprek gehad, en toen werd duidelijk dat het (gelukkig) geen K. is.. gelukkig, want daar waren we eigenlijk wel enorm bang voor. Het geen wat ze heeft noemt men ‘Divertikels’ en meer info is te vinden op DEZE WEBSITE (het is nogal een uitleg).
Ondanks onze blijheid kregen we deze dag ook droevig nieuws. De avond ervoor was de (voor mij dan vroegere) achterbuurvrouw, en mijn moeders vriendin helaas overleden. Ze heeft de harde strijd verloren. Ze waren elkaars steun en toeverlaat.
Het is dan ook erg dubbel die dag. Blijheid vanwege ons eigen nieuws, en verdrietig vanwege het verlies van die andere kanjer.

Zaterdag de crematie, en we (papa en ik) zijn geweest. Het was een zware dag, dit was de eerste keer dat ik echt moeite had om afscheid te nemen. Zeker omdat je zowat in hetzelfde schuitje zit en hebt gezeten. Het komt zo dichtbij.
Na de crematie meteen naar mama gegaan, en nog even samen gehuild.

Dat huilen, tja…. Dat heb ik veel gedaan…. Ik heb gemerkt dat ik het hele gebeuren van vorig jaar eigenlijk nog geen plekje gegeven had, en dan ook dit er bovenop, wat toch behoorlijk veel impact heeft gehad.
Ik kon het niet begrijpen en vatten, en probeer dat ook maar niet meer. We aanvaarden het, en proberen er nu mee te leven, en gaan er vanuit dat bepaalde dingen niet voor altijd geplaatst zijn.

Toen kwam op 21 januari de dag dat mama eindelijk naar huis mocht om aan te sterken. Om in juli een tweede operatie te kunnen ondergaan. De thuiszorg is geregeld, dus het zou moeten lukken.
Nou die thuiszorg heeft het geweten, die moest diezelfde dag al met spoed komen…. Gelukkig viel de schade mee, maar toch fijn om te weten dat ze er dan ook (snel) zijn.

Het enige waar ik nog steeds enorme moeite mee heb is toch wel een (onterecht) schuldgevoel. Natuurlijk, ik was er vlug toen papa belde, maar voor mijn gevoel ben ik er niet genoeg. Het is natuurlijk grote onzin, dat weet ik.
En mijn ouders zeggen wel honderden keren dat ik hier mijn leven heb, en mijn dingen, maar gewoon zo’n stiekem naar gevoel bekruipt me. Het zal nog even duren voor dit slijt.
Daarbij kwam nog dat de auto stukken had, en ook dat we een lekkage kregen. Wat tegenslag hier en daar er extra boven op… en dan zijn de dagen soms vol met tranen.
Een dikke knuffel doet dan wonderen, en as weekend ga ik samen met een internetvriendin (we kennen elkaar al een tijdje via het WWW, en hebben elkaar afgelopen zomer voor het eerst ontmoet, en het klikt enorm goed!!! EN… ze woont nog vlakbij ook!)
Gewoon mijn dingen weer doen, en proberen niet te veel te piekeren, al valt het niet altijd mee. Het is nogal een jaar van hevige pieken en dalen geweest.

Tja… ik heb wel beseft dat het leven en geluk in de kleine dingen zit… Geniet van elke dag!!!
Maar dat moe tik nog een beetje leren….

Zo, mijn gevoelens en frustraties zijn er weer uit… Dat lucht op…..

Van leuke tot minder leuke dingen!

2010-12-23T09:51:55+01:00

Inmiddels zijn we alweer bijna een maand verder sinds mijn laatste post... maar ik heb werkelijk weinig tijd gehad.
Leuke dingen gedaan, Sinterklaas gevierd, naar Harry Potter 7 part one, en New Kids Turbo geweest, naar de Kerstmarkt in Dordrecht, en als klap op de vuurpijl afgelopen zaterdag vreselijk genoten bij Clouseau - De Laatste Ronde.

Helaas begon mijn week niet zo goed.
Ze hebben mama zondagnacht met spoed geopereerd. Omdat ze vreselijk pijn in haar buik had. Ze dachten aan een luchtbel in de darmen, maar bleek niet goed te zijn, er was een ontsteking (of darm) gesprongen). We hebben dinsdagochtend een gesprek gehad met de chirurg. Het is vrij ernstig, en eigenlijk weten we nog niets. Ze hadden verwacht dat ze naar de afdeling mocht, maar kwam helaas op de Intensive Care terecht. Waarop ze ons erbij hebben gehaald. (niet alleen mij en Jort, maar ook haar broer en zus).

Ze had 2 gaatjes in haar dikke darm en die was ook afgekneld omdat alles vergroeid was, het zit er al ongeveer een half jaar. Het is een buikvliesontsteking, maar we moeten nu afwachten op onderzoeken, omdat ze niet weten of het daadwerkelijk een ontsteking is, of dat het iets is wat niet hoort en zoals de chirurg het mooi zei "iets kwaad is". Ze hebben alleen de gesprongen ontsteking wat er van uit kwam weggehaald (1 liter zooi) en de rest nog niet, maar haar baarmoeder, eileiders en darmen zitten blijkbaar aan elkaar vast. Dus dat is niet goed.

Ze gaan in de loop van volgende week als alles minder gezwollen is een scan van maken, dan weten we meer. De artsen hebben zondagnacht gezegd, toen ze ook vroeg of ze doodging, dat als ze er niet meteen iets aan deden dit inderdaad zou gebeuren. Zelfs is ze er ook veel mee bezig, ze zegt steeds dat dat ze chemo moet hebben enzo. Er gaat meer in haar hoofd om dat wij vermoeden denk ik.

Maandagochtend was ze niets meer en ook de artsen zagen er niets meer in. Maandagavond was ze 180 graden gedraaid en bij kennis, bleek ze toch nog een hoop wilskracht over te hebben.
Dinsdagochtend had ik het heel zwaar, toen ik wegging naar huis (ik ben een nachtje gebleven), en toen zei ze tegen me.. Jullie moeten net zo sterk zijn, net als ik.... want ik wil nog niet weg... ik ga vechten, ik hou te veel van jullie... Dus toen ik wegliep kon ik natuurlijk helemaal niet meer ophouden.

Ze is inmiddels van de IC af. En heeft extra zuurstof.
Inmiddels werkt haar stoma nu en ze is gisteren even uit bed geweest met behulp van de verplegers.

Maandagochtend dacht ik echt dat ze ieder moment weg kon zakken, maar nu zijn we positiever.... De weg zal lang en zwaar zijn, maar als ze die wilskracht blijft houden, komt ze er wel.
Ze is door het oog van de naald gekropen.

Gelukkig ligt ze met de kerstdagen op de afdeling en is het bezoeken iets makkelijker.

Graag wil ik iedereen die hier komt lezen "Hele fijne dagen en een goed uiteinde" wensen.

Tot een volgende

Marco, here I come!

2010-11-25T22:47:21+01:00

Whoohooo, 11 mei 2011 ==> Marco Borsato ==> GelreDome ==> Suusje is daarbij, dank je wel Kersteklaas!!!

Ik was in de gelegenheid om als één van de eersten kaarten te reserveren... Omdat ik 'friend' ben van onze Marco!!!!
Officiële voorverkoop begint pas a.s. zaterdag!

Een goede tweede, nu het concert van Guusje tegelijk valt met ons familieweekend!!

Kleine update

2010-11-25T09:20:42+01:00

Hier vanochtend vreselijk GOED nieuws gekregen!
Nóg één dit jaar had ik niet aangekund....
Het was wel een beetje spannend, maar ik had er zelf wel een goed gevoel over...
Ik geloofde niet dat het iets ernistigs was, maar goed, het is toch je papa en je maakt je toch (grote) zorgen!

Kiekeboe

2010-11-23T20:13:24+01:00

Eventjes een klein berichtje om te laten weten dat we nog leven...
Het jaar is inmiddels bijna voorbij en de tijd vliegt werkelijk.... we zitten al bijna op eind november....

Na het weekendje Limburg moesten we weer hard aan het werk, het weekend erna hadden we een feestje bij Jort zijn ouders, en de zaterdag zijn we heerlijk samen naar de stad geweest, niet veel gekocht, maar gewoon lekker winkelen.

Afgelopen weekend was ik heerlijk alleen en hadden we weer een feestje, mijn papa's 60e verjaardag!

Komende week wordt een spannende week... Eerst ben ik zaterdag bij mijn oude buurvrouw geweest, die ook ziek is, en mijn moeder op alle manieren heeft gesteund, terwijl ze zelf ook aan het vechten is. Daarbij kreeg ik vanochtend te horen dat haar dochter op 41jarige leeftijd een hersenbloeding heeft gehad.

Hier duimen we dus heel hard voor 2011 en dat dat jaar ons meer biedt dan de ellende van 2010....
Nadat eerst mijn moeder de ziekte heeft overwonnen, mag mijn vader donderdag ook naar het ziekenhuis voor onderzoeken.

We duimen maar heel hard dat hij er donderdag goed vanaf komt en dat het een klier blijkt te zijn die er al lange tijd zit. Ook mijn vader moet onderzoeken voor borstkanker ondergaan. Tot begin dit jaar wist ik niet eens dat mannen ook die vorm konden krijgen. Je ouders ouder zien worden went nooit.

Laat ons duimen dat het inderdaad een klier, weefsel of wat dan ook is. Ik weet zeker dat de goden ons in deze goed gezind zijn. (positief zijn is het halve werk toch?)

We kijken uit naar het weekend, zaterdag lekker uitslapen, en zondag helpen ivm het Sinterklaasfeest, ik heb de eer om de Pieten te mogen verzorgen ;).

In de middag krijgen we visite waar we erg naar uitkijken.

En dan zitten we alweer in December.... Het jaar 2010 vliegt!

Brabant, Limburg, en weer terug thuis

2010-11-09T09:59:31+01:00

Na een korte week werken, enkel maandag, dinsdag, woensdag en donderdag zijn we donderdagavond even naar de stad gegaan, gauw nog even naar de kapper. En dan lekker naar huis.

Daar aangekomen lag er een grote verrassing op de deurmat… ik had nl. meegedaan aan een prijsvraag en de prijs, bluray van Toy Story 3, lag op de deurmat!!!!
Dus ik was ik er erg blij mee!!!

Vrijdagochtend zijn we bijtijds naar Loon op Zand vertrokken… daar aangekomen mijn ouders eerst hun cadeau overhandigd, want ze waren afgelopen weekend 30 jaar getrouwd…
Na de koffie zijn we onderweg gegaan naar Limburg… Waar we het weekend zouden verblijven. Vrijdag hebben we een rondje Valkenburg gedaan, maar er was weinig te beleven… maar over een week of twee begint natuurlijk de kerstmarkt weer daar.
Zaterdag hebben we heerlijk genoten van een dagje Maastricht, dat blijft een leuke stad. En de zaterdagavond hebben we doorgebracht met een avondje ouderwets kaarten… hihi…
Zondag weer bijtijds naar huis, daar lekker film gekeken, (het was hondenweer) en ’s avonds nog naar de wok geweest. We waren rond 1930uur thuis na een fijn weekend.

De rest van de avond doorgebracht met mijn gebruikelijke programma’s… De zomer voorbij en So You Think You Can Dance (en ik ben het niet eens met de keuze van de dansers die er uit gestemd waren…)

Gisteren weer maandag, de week begint weer…. en altijd met Zumba… helaas voelde ik me van te voren al niet zo lekker… en dat heeft helemaal zijn uitwerking gehad na het Zumba… ik was blij dat ik thuis was… en bij iedere beweging werd ik misselijker….

Inmiddels is het dinsdag en ik ben nog niet helemaal opgeknapt.. overal nog pijn en een naar gevoel, we doen het rustig aan vandaag en hopen dat we morgen weer de oude zijn….

Dit weekend wéér een feestje.. bij mijn schoonouders, en dan het weekend erop viert mijn papa zijn 60e verjaardag!
Nog een paar leuke weekenden dus!

Lekker eten en spookachtig gezellig avond

2010-10-31T19:35:21+01:00

Het weekend zit er helaas bijna op, maar ik ben helemaal bijgekomen na een aantal drukke weken.
Vrijdagavond eerst naar IKEA, even een kastje halen voor naast de bank, en op de terugweg nog even boodschappen doen.

Zaterdag een beetje uitgeslapen, en in de loop van de ochtend had ik afgesproken met mijn internetvriendinnetje die ik al jaren ken, maar we zouden vandaag voor de 2e keer afspreken... weer om te shoppen.

Eerst natuurlijk een lekker bakkie koffie bij de V&D en toen was het SHOPPING-TIME..... Ik had voor mijn verjaardag nog boekenbonnen gehad, dus we hebben weer een uurtje bij de grote boekwinkel doorgebracht, en ik ben 4 boeken rijker.... Ik heb voor het eerst een boek van een Nederlandse schrijfster gekozen.... "Op klaarlichte dag" van Simone van der Vlugt, ik ben er al in begonnen, en hij leest als een trein. Verder nog 3 andere thrillers, van Ruth Rendell, Dean Koontz en Kathy Reichs (op haar boeken is de serie "Bones" gebaseerd). Dus ik kom mijn uren weer door de komende tijd...

's Avonds zijn we met vrienden lekker gaan eten bij ons favoriete wokrestaurant en het was zoals altijd weer heeeeeeerlijk... Wel enorm druk.... maar dat wisten we al.

Na het eten nog even gebleven en daarna naar de dansschool om de hoek voor de Halloweenavond....
Rond 1.30uur waren we thuis en ik heb een enorm leuke avond gehad.

Vanochtend lekker uitgeslapen en heel de dag geluierd, lekker gebadderd (met boek) en gewoon weinig gedaan.
Is soms ook ontzettend fijn.

Voor nu nog een leuke tv-avond voor de boeg met "So you think you can dance" en "De zomer voorbij" met de vrienden Jan Smit, Nick en Simon en de 3'js, kortom de Volendammer vriendengroep... grappen en grollen-televisie.

Morgen weer een nieuwe werkdag.... maar het wordt een korte week.....